WOOD & SONS
Wood & Sons to jedna z najbardziej ikonicznych i zasłużonych nazw w historii brytyjskiej ceramiki użytkowej.
Przez ponad 140 lat działalności w sercu słynnego zagłębia garncarskiego The Potteries w Staffordshire,
manufaktura ta przekształciła się z lokalnego warsztatu w globalne imperium eksportujące miliony naczyń na cały świat.
Oto szczegółowa historia tej wybitnej fabryki, od osiemnastowiecznych korzeni rodu Woodów, przez złotą erę miedziorytów i naczyń użytkowych,
aż po wyzwania ekonomiczne przełomu tysiącleci.
------------------------------
1. Korzenie rodu Woodów i tradycje garncarskie Staffordshire
Choć firma Wood & Sons oficjalnie rozpoczęła działalność w drugiej połowie XIX wieku, jej korzenie tkwią głęboko w XVIII-wiecznych tradycjach regionu Burslem (Stoke-on-Trent).
Nazwisko „Wood” jest w świecie brytyjskiej ceramiki synonimem innowacji.
W połowie XVIII wieku trzej bracia Wood – Ralph, Aaron i Moses – położyli fundamenty pod rozwój nowoczesnego garncarstwa:
* Ralph Wood (1715–1772) zasłynął z doskonałych, soli kwasu krzemowego figurek pokrywanych barwnymi szkliwami oraz przypisuje mu się wprowadzenie kultowych kufli w kształcie postaci, znanych jako Toby Jugs.
* Aaron Wood (1717–1785) był uważany za jednego z najwybitniejszych modelarzy swoich czasów, tworząc formy dla czołowych producentów,
w tym dla samego Josiaha Wedgwooda.
* Enoch Wood (1759–1840), syn Aarona, zyskał przydomek „Ojca Garncarstwa z Potteries”.
Założył firmę Enoch Wood & Sons, która odniosła ogromny sukces komercyjny na rynku amerykańskim, produkując ceramikę dekorowaną metodą transferware (miedziorytu podglazurowego).
To właśnie to potężne dziedzictwo artystyczne i technologiczne ukształtowało kolejne pokolenia rodziny, dając impuls do powstania nowej marki.
------------------------------
2. Założenie manufaktury (1865) i dynamiczny start
Bezpośrednia historia firmy, której sygnatury znamy do dziś, rozpoczęła się w 1865 roku. Jej założycielem był Absalom Wood (prawnuk jednego z oryginalnych braci Woodów),
który wraz ze swoim synem, Thomasem Francisem Woodem (T.F. Wood), otworzył w Burslem zakład pod nazwą Wood & Son.
Początkowo fabryka operowała na skromną skalę, koncentrując się na solidnych, trwałych naczyniach z fajansu i kamionki (głównie tzw. ironstone china),
które trafiały do dynamicznie rozwijającej się brytyjskiej klasy robotniczej epoki wiktoriańskiej. Dzięki rygorystycznemu dbaniu o jakość i masowej produkcji, firma szybko rosła.
W latach 70. i 80. XIX wieku firma przejęła strategicznie zlokalizowane zakłady, w tym New Wharf Pottery (usytuowane tuż obok kanału Trent & Mersey),
co drastycznie usprawniło transport surowców (gliny, węgla) oraz gotowych wyrobów do brytyjskich portów.
W okolicach 1907 roku, wraz z włączeniem do biznesu kolejnych członków rodziny, nazwę przedsiębiorstwa zmieniono na liczbę mnogą – Wood & Sons.
W 1910 roku firma została formalnie zarejestrowana jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Wood & Sons Ltd.), zatrudniając już wówczas blisko 1000 wykwalifikowanych pracowników.
------------------------------
3. Złota era (1921–1950): Innowacje i projektanci
W 1921 roku funkcję prezesa objął Harry Francis Wood. Pod jego przywództwem przypadł okres największego rozkwitu i potęgi rynkowej manufaktury. Harry Wood rozumiał, że w XX wieku konsumenci poszukują nie tylko trwałości, ale przede wszystkim nowoczesnego wzornictwa dostosowanego do zmieniających się wnętrz.
W tym czasie Wood & Sons stworzyło potężną grupę kapitałową, w skład której wchodziły powiązane i współpracujące ze sobą zakłady:
* H. J. Wood Ltd. (operujący w Alexandra Pottery),
* Bursley Ltd. (później przemianowany na Susie Cooper Pottery Co. Ltd.),
* Ellgreave Pottery Co. Ltd..
Rewolucyjne linie produktowe:
1. Woods Ivory Ware (lata 30. XX w.): Wprowadzenie na rynek półporcelany (semi-porcelain) o ciepłym, kremowo-kościanym odcieniu, imitującym drogą porcelanę kostną (bone china). Stała się ona hitem w brytyjskich domach klasy średniej.
2. Beryl Ware (od lat 40. XX w.): Absolutny fundament sukcesu marki w okresie II wojny światowej i w czasach powojennych.
Była to zastawa stołowa produkowana ze specjalnej,
barwionej w masie na kolor pastelowej, jasnej zieleni gliny (w kształcie zwanym Burlington).
Ze względu na swoją prostotę, wyjątkową odporność na obtłuczenia oraz estetyczny wygląd, Beryl Ware stał się oficjalnym wyposażeniem brytyjskich urzędów, szpitali, stołówek oraz szkół, zyskując status narodowej ceramiki użytkowej.
Współpraca z ikonami designu:
Najważniejszym ruchem artystycznym Harry'ego Wooda było zaproszenie do współpracy legendarnej projektantki Susie Cooper.
Choć prowadziła ona własną działalność dekoratorską, Wood & Sons dostarczało jej tak zwane „białe naczynia” (czysty, nieszkliwiony czerep),
które artystka pokrywała swoimi słynnymi, awangardowymi, art-deco motywami.
Ta symbioza technologiczno-artystyczna trwała przez wiele lat, przynosząc manufakturze ogromny prestiż.
------------------------------
4. "English Scenery" i fenomen Transferware
Równolegle z nowoczesnymi liniami pastelowymi, Wood & Sons pielęgnowało tradycyjną gałąź ceramiki – produkcję naczyń dekorowanych podglazurowym drukiem miedziorytniczym (ang. transferware). [3]
Flagową kolekcją tego nurtu stała się seria „English Scenery” (z linii Woods Ware).
Projekt ten był bezpośrednim ukłonem w stronę dziedzictwa Enocha Wooda z przełomu XVIII i XIX wieku. Na naczyniach uwieczniano idylliczne, romantyczne pejzaże przedindustrialnej Anglii: wiejskie chaty kryte strzechą, pasące się stada, młyny wodne i kościelne wieże.
Najważniejszą cechą „English Scenery” była technologia druku.
Choć najpopularniejsza była wersja monochromatyczna (kobaltowa, różowa, brązowa), wyjątkowe miejsce zajmowała wersja wielobarwna (multicolor).
Czarny lub brązowy kontur pejzażu i bogatej, kwiatowej bordiury (z motywem dzikiej róży i piwonii) był po pierwszym wypale ręcznie podmalowywany przez dekoratorki fabrycznych malarni,
a następnie pokrywany bezbarwnym szkliwem i wypalany ponownie.
Dzięki temu kolory były trwale zabezpieczone przed ścieraniem i zachowywały głębię przez dekady.
------------------------------
5. Schyłek i restrukturyzacja (lata 50. - 90. XX wieku)
W 1954 roku przedsiębiorstwo weszło na giełdę, przekształcając się w publiczną spółkę akcyjną Wood & Sons (Holdings) Ltd.. Lata 50. i 60. były jeszcze okresem stabilnym, jednak na horyzoncie zaczęły pojawiać się globalne problemy makroekonomiczne, które dotknęły całe brytyjskie rzemiosło.
Rosnące koszty pracy w Wielkiej Brytanii, konieczność modernizacji przestarzałych, opalanych węglem pieców tunelowych na piece gazowe i elektryczne (zgodnie z nowymi przepisami o czystym powietrzu – Clean Air Act) oraz zalew taniej, masowej ceramiki z rynków azjatyckich drastycznie obniżyły marże firmy.
W grudniu 1981 roku potężny kryzys finansowy zmusił zarząd do ogłoszenia upadłości i wprowadzenia zarządu komisarycznego (receivership). W 1982 roku majątek firmy, w tym kluczowe prawa do wzorów i znaków towarowych, został wykupiony przez członków rodziny Yorke.
Przedsiębiorstwo kontynuowało działalność pod nowym szyldem prawnym Wood & Sons (1982) Ltd..
Mimo drastycznych cięć kadrowych i ograniczenia portfolio, przestarzałe zaplecze technologiczne w Burslem uniemożliwiało skuteczną rywalizację z nowoczesnymi fabrykami. W 1995 roku doszło do ostatecznego zamknięcia oryginalnych linii produkcyjnych Wood & Sons (1982) Ltd.
------------------------------
6. Ostatni rozdział i zamknięcie (2000–2005)
Koniec XX wieku nie oznaczał jednak natychmiastowego zniknięcia marki z rynku. Wokół roku 2003 podjęto próbę reanimacji brandu i powrotu do korzeni sentimentu retro.
Prawa do znaków towarowych i kultowych wzorów zostały wykorzystane do wznowienia limitowanej produkcji klasycznych, niebiesko-białych oraz brązowo-białych zastaw z serii „English Scenery” oraz „Yuan”. Produkcja ta była jednak realizowana w dużej mierze poprzez outsourcing i nie miała już dawnego zaplecza w Burslem.
Ta ostatnia, biznesowa próba przetrwania na rynku zdominowanym przez globalnych gigantów nie powiodła się. W lutym 2005 roku firma została ostatecznie zmuszona do ogłoszenia ostatecznej upadłości i definitywnego zakończenia działalności rynkowej.
Obecnie dawne budynki fabryczne (w tym Stanley Pottery i New Wharf Pottery) stanowią element dziedzictwa przemysłowego regionu Stoke-on-Trent, a wyroby z logiem Woods Ware są poszukiwanymi obiektami kolekcjonerskimi, cenionymi za swoją unikalną estetykę i historyczną trwałość.
------------------------------
7. Chronologia najważniejszych oznaczeń i sygnatur (Identyfikacja)
Dla kolekcjonerów kluczowe znaczenie ma poprawna interpretacja stempli umieszczanych pod spodem naczyń:
Okres stosowania - Główne cechy stempla - Znaczenie historyczne
| 1865 – 1891 | Prosty napis „Wood & Son”, brak dopisku „Ltd.” oraz słowa „England”. | Wczesne wyroby z okresu Absaloma Wooda. Najrzadsze.
| 1891 – 1910 | Pojawia się słowo „England” (wymóg amerykańskiej ustawy celnej McKinley Tariff Act). Często motyw korony lub herbu. | Okres ekspansji eksportowej fabryki.
| 1910 – 1930 | Wprowadzenie dopisku „Ltd.” (Wood & Sons Ltd.). Pojawia się stempel z wazą/urną i datami historycznymi. | Formalne przekształcenie w strukturę korporacyjną.
| 1930 – 1960 | Rozbudowany stempel z urną, wyraźnym napisem „Woods Ware” wewnątrz oraz nazwą serii (np. „English Scenery”). | Złota era. Z tego okresu pochodzi Twoja wielobarwna filiżanka.
| Po 1950 | Często dodawany dumny, podsumowujący napis: „Potters for 200 Years”. | Odniesienie do narodzin rodu i wczesnej działalności Ralpha Wooda (1750 r.).
------------------------------
Literatura źródłowa i bibliografia
1. Godden, Geoffrey A. (1991). Encyclopaedia of British Pottery and Porcelain Marks. London: Barrie & Jenkins. (Fundamentalne dzieło do identyfikacji stempli i datowania wyrobów z regionu Staffordshire).
2. Whiter, Leonard (1970). Spode: A History of the Family, Master Potters, and the Pottery. (Książka kontekstowa omawiająca rozwój technologii transferware w Stoke-on-Trent).
3. Susie Cooper Literature: Wood, Youatt (1976). Susie Cooper Productions. Art Exhibition Catalogue. (Dokumentacja współpracy manufaktury Wood & Sons z artystką). [5]
4. Jewitt, Llewellynn (1878). The Ceramic Art of Great Britain. London: Virtue & Co. (Klasyczne XIX-wieczne źródło opisujące wczesny etap działalności Absaloma i T.F. Wooda w Burslem). [6]
Przydatne linki zewnętrzne
* Szczegółowy indeks historyczny, archiwalne zdjęcia fabryk oraz ewidencja wszystkich używanych stempli na przestrzeni lat:
[The Potteries - Wood & Sons Official Records](https://www.thepotteries.org/allpotters/1124.htm).
* Biografia rodu, powiązania genealogiczne i historia turyńskich mistrzów formy:
[Pottery Histories - The Wood Family Business](https://www.potteryhistories.com/wood.html).
* Monografia poświęcona kultowej linii wojennej i powojennej: [The Darling Academy - History of Beryl Ware by Woods](https://www.thedarlingacademy.com/articles/beryl-ware-by-wood-and-sons-green-1940s-china/).
Przez ponad 140 lat działalności w sercu słynnego zagłębia garncarskiego The Potteries w Staffordshire,
manufaktura ta przekształciła się z lokalnego warsztatu w globalne imperium eksportujące miliony naczyń na cały świat.
Oto szczegółowa historia tej wybitnej fabryki, od osiemnastowiecznych korzeni rodu Woodów, przez złotą erę miedziorytów i naczyń użytkowych,
aż po wyzwania ekonomiczne przełomu tysiącleci.
------------------------------
1. Korzenie rodu Woodów i tradycje garncarskie Staffordshire
Choć firma Wood & Sons oficjalnie rozpoczęła działalność w drugiej połowie XIX wieku, jej korzenie tkwią głęboko w XVIII-wiecznych tradycjach regionu Burslem (Stoke-on-Trent).
Nazwisko „Wood” jest w świecie brytyjskiej ceramiki synonimem innowacji.
W połowie XVIII wieku trzej bracia Wood – Ralph, Aaron i Moses – położyli fundamenty pod rozwój nowoczesnego garncarstwa:
* Ralph Wood (1715–1772) zasłynął z doskonałych, soli kwasu krzemowego figurek pokrywanych barwnymi szkliwami oraz przypisuje mu się wprowadzenie kultowych kufli w kształcie postaci, znanych jako Toby Jugs.
* Aaron Wood (1717–1785) był uważany za jednego z najwybitniejszych modelarzy swoich czasów, tworząc formy dla czołowych producentów,
w tym dla samego Josiaha Wedgwooda.
* Enoch Wood (1759–1840), syn Aarona, zyskał przydomek „Ojca Garncarstwa z Potteries”.
Założył firmę Enoch Wood & Sons, która odniosła ogromny sukces komercyjny na rynku amerykańskim, produkując ceramikę dekorowaną metodą transferware (miedziorytu podglazurowego).
To właśnie to potężne dziedzictwo artystyczne i technologiczne ukształtowało kolejne pokolenia rodziny, dając impuls do powstania nowej marki.
------------------------------
2. Założenie manufaktury (1865) i dynamiczny start
Bezpośrednia historia firmy, której sygnatury znamy do dziś, rozpoczęła się w 1865 roku. Jej założycielem był Absalom Wood (prawnuk jednego z oryginalnych braci Woodów),
który wraz ze swoim synem, Thomasem Francisem Woodem (T.F. Wood), otworzył w Burslem zakład pod nazwą Wood & Son.
Początkowo fabryka operowała na skromną skalę, koncentrując się na solidnych, trwałych naczyniach z fajansu i kamionki (głównie tzw. ironstone china),
które trafiały do dynamicznie rozwijającej się brytyjskiej klasy robotniczej epoki wiktoriańskiej. Dzięki rygorystycznemu dbaniu o jakość i masowej produkcji, firma szybko rosła.
W latach 70. i 80. XIX wieku firma przejęła strategicznie zlokalizowane zakłady, w tym New Wharf Pottery (usytuowane tuż obok kanału Trent & Mersey),
co drastycznie usprawniło transport surowców (gliny, węgla) oraz gotowych wyrobów do brytyjskich portów.
W okolicach 1907 roku, wraz z włączeniem do biznesu kolejnych członków rodziny, nazwę przedsiębiorstwa zmieniono na liczbę mnogą – Wood & Sons.
W 1910 roku firma została formalnie zarejestrowana jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Wood & Sons Ltd.), zatrudniając już wówczas blisko 1000 wykwalifikowanych pracowników.
------------------------------
3. Złota era (1921–1950): Innowacje i projektanci
W 1921 roku funkcję prezesa objął Harry Francis Wood. Pod jego przywództwem przypadł okres największego rozkwitu i potęgi rynkowej manufaktury. Harry Wood rozumiał, że w XX wieku konsumenci poszukują nie tylko trwałości, ale przede wszystkim nowoczesnego wzornictwa dostosowanego do zmieniających się wnętrz.
W tym czasie Wood & Sons stworzyło potężną grupę kapitałową, w skład której wchodziły powiązane i współpracujące ze sobą zakłady:
* H. J. Wood Ltd. (operujący w Alexandra Pottery),
* Bursley Ltd. (później przemianowany na Susie Cooper Pottery Co. Ltd.),
* Ellgreave Pottery Co. Ltd..
Rewolucyjne linie produktowe:
1. Woods Ivory Ware (lata 30. XX w.): Wprowadzenie na rynek półporcelany (semi-porcelain) o ciepłym, kremowo-kościanym odcieniu, imitującym drogą porcelanę kostną (bone china). Stała się ona hitem w brytyjskich domach klasy średniej.
2. Beryl Ware (od lat 40. XX w.): Absolutny fundament sukcesu marki w okresie II wojny światowej i w czasach powojennych.
Była to zastawa stołowa produkowana ze specjalnej,
barwionej w masie na kolor pastelowej, jasnej zieleni gliny (w kształcie zwanym Burlington).
Ze względu na swoją prostotę, wyjątkową odporność na obtłuczenia oraz estetyczny wygląd, Beryl Ware stał się oficjalnym wyposażeniem brytyjskich urzędów, szpitali, stołówek oraz szkół, zyskując status narodowej ceramiki użytkowej.
Współpraca z ikonami designu:
Najważniejszym ruchem artystycznym Harry'ego Wooda było zaproszenie do współpracy legendarnej projektantki Susie Cooper.
Choć prowadziła ona własną działalność dekoratorską, Wood & Sons dostarczało jej tak zwane „białe naczynia” (czysty, nieszkliwiony czerep),
które artystka pokrywała swoimi słynnymi, awangardowymi, art-deco motywami.
Ta symbioza technologiczno-artystyczna trwała przez wiele lat, przynosząc manufakturze ogromny prestiż.
------------------------------
4. "English Scenery" i fenomen Transferware
Równolegle z nowoczesnymi liniami pastelowymi, Wood & Sons pielęgnowało tradycyjną gałąź ceramiki – produkcję naczyń dekorowanych podglazurowym drukiem miedziorytniczym (ang. transferware). [3]
Flagową kolekcją tego nurtu stała się seria „English Scenery” (z linii Woods Ware).
Projekt ten był bezpośrednim ukłonem w stronę dziedzictwa Enocha Wooda z przełomu XVIII i XIX wieku. Na naczyniach uwieczniano idylliczne, romantyczne pejzaże przedindustrialnej Anglii: wiejskie chaty kryte strzechą, pasące się stada, młyny wodne i kościelne wieże.
Najważniejszą cechą „English Scenery” była technologia druku.
Choć najpopularniejsza była wersja monochromatyczna (kobaltowa, różowa, brązowa), wyjątkowe miejsce zajmowała wersja wielobarwna (multicolor).
Czarny lub brązowy kontur pejzażu i bogatej, kwiatowej bordiury (z motywem dzikiej róży i piwonii) był po pierwszym wypale ręcznie podmalowywany przez dekoratorki fabrycznych malarni,
a następnie pokrywany bezbarwnym szkliwem i wypalany ponownie.
Dzięki temu kolory były trwale zabezpieczone przed ścieraniem i zachowywały głębię przez dekady.
------------------------------
5. Schyłek i restrukturyzacja (lata 50. - 90. XX wieku)
W 1954 roku przedsiębiorstwo weszło na giełdę, przekształcając się w publiczną spółkę akcyjną Wood & Sons (Holdings) Ltd.. Lata 50. i 60. były jeszcze okresem stabilnym, jednak na horyzoncie zaczęły pojawiać się globalne problemy makroekonomiczne, które dotknęły całe brytyjskie rzemiosło.
Rosnące koszty pracy w Wielkiej Brytanii, konieczność modernizacji przestarzałych, opalanych węglem pieców tunelowych na piece gazowe i elektryczne (zgodnie z nowymi przepisami o czystym powietrzu – Clean Air Act) oraz zalew taniej, masowej ceramiki z rynków azjatyckich drastycznie obniżyły marże firmy.
W grudniu 1981 roku potężny kryzys finansowy zmusił zarząd do ogłoszenia upadłości i wprowadzenia zarządu komisarycznego (receivership). W 1982 roku majątek firmy, w tym kluczowe prawa do wzorów i znaków towarowych, został wykupiony przez członków rodziny Yorke.
Przedsiębiorstwo kontynuowało działalność pod nowym szyldem prawnym Wood & Sons (1982) Ltd..
Mimo drastycznych cięć kadrowych i ograniczenia portfolio, przestarzałe zaplecze technologiczne w Burslem uniemożliwiało skuteczną rywalizację z nowoczesnymi fabrykami. W 1995 roku doszło do ostatecznego zamknięcia oryginalnych linii produkcyjnych Wood & Sons (1982) Ltd.
------------------------------
6. Ostatni rozdział i zamknięcie (2000–2005)
Koniec XX wieku nie oznaczał jednak natychmiastowego zniknięcia marki z rynku. Wokół roku 2003 podjęto próbę reanimacji brandu i powrotu do korzeni sentimentu retro.
Prawa do znaków towarowych i kultowych wzorów zostały wykorzystane do wznowienia limitowanej produkcji klasycznych, niebiesko-białych oraz brązowo-białych zastaw z serii „English Scenery” oraz „Yuan”. Produkcja ta była jednak realizowana w dużej mierze poprzez outsourcing i nie miała już dawnego zaplecza w Burslem.
Ta ostatnia, biznesowa próba przetrwania na rynku zdominowanym przez globalnych gigantów nie powiodła się. W lutym 2005 roku firma została ostatecznie zmuszona do ogłoszenia ostatecznej upadłości i definitywnego zakończenia działalności rynkowej.
Obecnie dawne budynki fabryczne (w tym Stanley Pottery i New Wharf Pottery) stanowią element dziedzictwa przemysłowego regionu Stoke-on-Trent, a wyroby z logiem Woods Ware są poszukiwanymi obiektami kolekcjonerskimi, cenionymi za swoją unikalną estetykę i historyczną trwałość.
------------------------------
7. Chronologia najważniejszych oznaczeń i sygnatur (Identyfikacja)
Dla kolekcjonerów kluczowe znaczenie ma poprawna interpretacja stempli umieszczanych pod spodem naczyń:
Okres stosowania - Główne cechy stempla - Znaczenie historyczne
| 1865 – 1891 | Prosty napis „Wood & Son”, brak dopisku „Ltd.” oraz słowa „England”. | Wczesne wyroby z okresu Absaloma Wooda. Najrzadsze.
| 1891 – 1910 | Pojawia się słowo „England” (wymóg amerykańskiej ustawy celnej McKinley Tariff Act). Często motyw korony lub herbu. | Okres ekspansji eksportowej fabryki.
| 1910 – 1930 | Wprowadzenie dopisku „Ltd.” (Wood & Sons Ltd.). Pojawia się stempel z wazą/urną i datami historycznymi. | Formalne przekształcenie w strukturę korporacyjną.
| 1930 – 1960 | Rozbudowany stempel z urną, wyraźnym napisem „Woods Ware” wewnątrz oraz nazwą serii (np. „English Scenery”). | Złota era. Z tego okresu pochodzi Twoja wielobarwna filiżanka.
| Po 1950 | Często dodawany dumny, podsumowujący napis: „Potters for 200 Years”. | Odniesienie do narodzin rodu i wczesnej działalności Ralpha Wooda (1750 r.).
------------------------------
Literatura źródłowa i bibliografia
1. Godden, Geoffrey A. (1991). Encyclopaedia of British Pottery and Porcelain Marks. London: Barrie & Jenkins. (Fundamentalne dzieło do identyfikacji stempli i datowania wyrobów z regionu Staffordshire).
2. Whiter, Leonard (1970). Spode: A History of the Family, Master Potters, and the Pottery. (Książka kontekstowa omawiająca rozwój technologii transferware w Stoke-on-Trent).
3. Susie Cooper Literature: Wood, Youatt (1976). Susie Cooper Productions. Art Exhibition Catalogue. (Dokumentacja współpracy manufaktury Wood & Sons z artystką). [5]
4. Jewitt, Llewellynn (1878). The Ceramic Art of Great Britain. London: Virtue & Co. (Klasyczne XIX-wieczne źródło opisujące wczesny etap działalności Absaloma i T.F. Wooda w Burslem). [6]
Przydatne linki zewnętrzne
* Szczegółowy indeks historyczny, archiwalne zdjęcia fabryk oraz ewidencja wszystkich używanych stempli na przestrzeni lat:
[The Potteries - Wood & Sons Official Records](https://www.thepotteries.org/allpotters/1124.htm).
* Biografia rodu, powiązania genealogiczne i historia turyńskich mistrzów formy:
[Pottery Histories - The Wood Family Business](https://www.potteryhistories.com/wood.html).
* Monografia poświęcona kultowej linii wojennej i powojennej: [The Darling Academy - History of Beryl Ware by Woods](https://www.thedarlingacademy.com/articles/beryl-ware-by-wood-and-sons-green-1940s-china/).
[1] [https://www.thepotteries.org](https://www.thepotteries.org/allpotters/1124.htm)
[2] [https://www.thedarlingacademy.com](https://www.thedarlingacademy.com/articles/beryl-ware-by-wood-and-sons-green-1940s-china/)
[3] [https://www.britannica.com](https://www.britannica.com/topic/Wood-family)
[4] [https://www.thepotteries.org](https://www.thepotteries.org/allpotters/1124.htm)
[5] [https://www.potteryhistories.com](https://www.potteryhistories.com/wood.html)
[6] [https://flowblue.org](https://flowblue.org/the-tale-of-two-halves-unravelling-the-history-of-new-wharf-pottery-and-wood-son/)
[7] [https://www.thepotteries.org](https://www.thepotteries.org/potters/wood2.htm)
[8] [https://watlandsparkhistoryproject.wordpress.com](https://watlandsparkhistoryproject.wordpress.com/2018/12/22/the-woods-of-burslem-and-watlands-park/)
[9] [https://www.potteryhistories.com](https://www.potteryhistories.com/wood.html)
[10] [https://aestheticons.wordpress.com](https://aestheticons.wordpress.com/2017/01/06/woods-beryl-ware-crockery%EF%BB%BF/)
[2] [https://www.thedarlingacademy.com](https://www.thedarlingacademy.com/articles/beryl-ware-by-wood-and-sons-green-1940s-china/)
[3] [https://www.britannica.com](https://www.britannica.com/topic/Wood-family)
[4] [https://www.thepotteries.org](https://www.thepotteries.org/allpotters/1124.htm)
[5] [https://www.potteryhistories.com](https://www.potteryhistories.com/wood.html)
[6] [https://flowblue.org](https://flowblue.org/the-tale-of-two-halves-unravelling-the-history-of-new-wharf-pottery-and-wood-son/)
[7] [https://www.thepotteries.org](https://www.thepotteries.org/potters/wood2.htm)
[8] [https://watlandsparkhistoryproject.wordpress.com](https://watlandsparkhistoryproject.wordpress.com/2018/12/22/the-woods-of-burslem-and-watlands-park/)
[9] [https://www.potteryhistories.com](https://www.potteryhistories.com/wood.html)
[10] [https://aestheticons.wordpress.com](https://aestheticons.wordpress.com/2017/01/06/woods-beryl-ware-crockery%EF%BB%BF/)
Wood Sons English Scenery filiżanka duet angielska scenka 270ml
164,00 zł
- Producent: WOOD & SONS
- Numer katalogowy: AS100496
- Dostępność: DOSTĘPNY
- Stan magazynowy:
dodaj do porównania
komplet(ów) Do koszyka